VORMEN VAN GEWELD

De verschillende vormen van geweld zijn:
● Verbaal geweld; schelden, discriminerende opmerkingen maken.
● Lichamelijk geweld; slaan, schoppen, krabben enzovoort.
● Psychisch geweld; pesten, digitaal pesten, sociale media of bedreigen.
● Seksueel geweld; aanranding of verkrachting.
● Wapen geweld; steek en vuurwapens, oorlogen.
● Geweld tegen de natuur; bomenkap en ontbossing.

Het geweld waar wij ons op richten wordt aangeduid met de term “huiselijk geweld”. Dit is een vorm van geweld waarin de dader onderdeel uitmaakt van het gezin. De daders kunnen zijn partners, ex-partners, gezinsleden, familieleden en huisvrienden. De term ‘huiselijk geweld’ verwijst naar de relatie tussen pleger en slachtoffer. Er is meestal sprake van een machtsverschil. Het slachtoffer is afhankelijk van de dader. Het gaat bij huiselijk geweld om verbaal, lichamelijke, seksuele en psychische vormen van geweld.

HUISELIJK GEWELD

Van de totale Nederlandse bevolking tussen de 18 en 70 jaar, is 45 procent ooit slachtoffer geweest van enige vorm van fysiek, seksueel of psychisch geweld in huiselijke kring. Ieder jaar worden er ruim 63.000 gevallen bij de politie gemeld. Dat is ongeveer een derde van het totale aantal slachtoffers. www.blijfgroep.nl › kennis-delen › feiten-en-cijfers
Uit dit onderzoek komt naar voren dat jaarlijks naar schatting 200.000 personen slachtoffer worden van evident, ernstig huiselijk geweld. Andere resultaten uit dit onderzoek:
● Van alle vrouwen en mannen tussen de 18 en 70 jaar is 40%- als kind, partner, ouder of huisvriend – ooit slachtoffer geweest van een of meer incidenten van huiselijk geweld, of van incidenten die langer dan vijf jaar geleden hebben
plaatsgevonden.
● Ruim een derde van de slachtoffers geeft aan ook pleger te zijn.
● 73% van de vrouwelijke slachtoffers had te maken met geweld dat gepleegd werd door de partner of ex-partner, terwijl dit bij de mannelijke slachtoffers aanmerkelijk minder was: 59%.
● In bijna 75% van de gevallen van evident huiselijk geweld gaat het om lichamelijk (65%) of seksueel geweld (8%).

Jaarlijks worden ongeveer 119.000 kinderen van 0 tot 18 jaar slachtoffer van een vorm van kindermishandeling binnen of buiten het gezin. Het gaat hierbij om ruim 3 procent van het totale aantal kinderen. In de meerderheid van de gevallen gaat het om emotionele en fysieke verwaarlozing: respectievelijk 36 en 24 procent. NJi Cijfers over kindermishandeling

Een op de vijf kinderen groeit wereldwijd op in een oorlogsgebied. Daaronder verstaat “Save the Children’’ een straal van vijftig kilometer rond een gebied waar jaarlijks minstens 25 doden vallen in een gewapende strijd. Volgens de hulporganisatie lopen meer dan 520 miljoen kinderen in deze gebieden een verhoogd risico om te worden vermoord, verkracht of geronseld als kindsoldaat. Child Rights Resource Center

De vormen van geweld waar wij ons op richten is het geweld dat voornamelijk door mannen gepleegd wordt op hun partners en kinderen. Door het geweld in het gezin lopen de kinderen in het gezin trauma’s op. Als ze later jonge mannen zijn zoeken ze dan hun heil op straat en komen zo in aanraking met de verkeerde mensen. Van kleine criminaliteit belanden ze onbedoeld in het grote criminele circuit. Omdat deze jonge mensen hun trauma’s niet leren verwerken plegen zij later als volwassenen ook geweld. En zo belanden zij in een vicieuze cirkel dat generaties op generaties door kan gaan.

Kinderen (jongens) die meemaken dat hun moeder lichamelijk dan wel geestelijk wordt mishandeld krijgen op latere leeftijd hier problemen mee. Jongens worden zelf gewelddadig of gaan hun heil zoeken in drugsgebruik of drugsverkoop. Deze jonge mensen ontwikkelen een antipathie tegen de samenleving en hebben een destructieve houding naar zichzelf en de maatschappij toe.

De schade is nog groter als ze zelf lichamelijk dan wel geestelijk zijn mishandeld. Als er ook seksueel misbruik heeft plaatsgevonden dan is de weg naar politie en justitiecontacten heel snel gevonden. Vaak zie je dat deze jongeren hun gevoelens niet kunnen uiten, ze hebben weinig tot geen vertrouwen in de medemens en samenleving. Op school kunnen ze niet goed meekomen, de leerplichtambtenaar is vast contactpersoon. De route van opvangtehuizen en jeugddetentie is vaak aanwezig. Door onverwerkte trauma’s, obsessief gedrag kunnen zij niet bijdragen aan de samenleving. De kosten om deze mensen mee te laten doen in de maatschappij is hoog. Een dag opsluiten kost ons als samenleving €250,- per dag. Dan hebben we nog niet uitgerekend wat de kosten zijn om de hulpverlening op te zetten en uit te voeren.